Ég var að rifja
upp við mína kæru í morgun þegar ég var lítill og kom þá í hug
að einu sinni var ég sendur á róló! Eitt skipti held ég?
Allavegana man ég það bara að ég líkaði alls ekki vistin þar. Ég
man eftir því að mig langaði að fara þangað. En ég var fljótur
að gleima því að mig hefði nokkurntíma langað að stíga fæti
innfyrir þá fangelsismúra aftur.
Við eldri systkinin áttum að fara
á róló og spenningurinn var eitthvað að láta til sín taka og
hjálpuðum við móður okkar að útbúa nesti til dagsins á róló. Ég
hafði alltaf gamann að leika mér á róló í tækjunum þar og vissi ég
að það hliti að vera gamann að leika sér þar allann daginn. Við
héldumst í hendur á leið okkar niður í Sandgerði þar sem róló er og
er enn. Ég man eftir því að hliðið lokaðist og læstist á eftir
okkur og matar boxin voru tekin af okkur og færð inn í hús. Ég
byrjaði á því að fara með Ásu, systur minni í að vega salt á þar
tilgerðu priki með sætum og haunkum til að halda í, eftir að mér
tókst að hnupla vega-saltinu af einhverjum krakka kjánanum. Við
vorum þarna í einhvern tíma að vega salt þangað til einhverjir
krakkar sögðust líka meiga vega. En ég var nú ekkert að gefa mig
þar. Ég mátti nú alveg vera þarna eins og ég vildi, enda byggði
faðir minn skálann á leikvellinum. Ása systir mín mældi eitthvað í
móinn og vildi að við hættum en ég sagði henni bara að halda áfram
að vega. Það endaði svo með því að ein kerlingin á róló kom og
skipaði mér að leifa hinum krökkunum að vega líka. Hvílík hrikaleg
kerling þetta var. Ég fór þá að leika mér í einskonar brú sem var í
boga með hvorn endan niður í grasið og hægt var að hanga í og
annað, en fannst heldur asnalegt þegar einn krakkinn kom til mín og
spurði hvort ég gæti hangið svona eins og hann. Mér fannst nú
heldur lítið till þess koma að hanga bara og spurði hann hvort hann
gæti ekki gengið yfir brúnna eins og ég og gekk yfir standandi
fótum. Vissi ég ekki fyrr af en hrillilega kerlingin á róló kom
hlaupandi aftur og galaði á mig að koma mér niður þetta væri alveg
stranglega bannað að gera og gæti ég slasað mig á þessu. Og sagði
hún mér að fara og leika mér heldur í sandkassanum með hinum
börnumum. Hvílík hræðileg kerling, þetta var. Ég gekk að
sandkassanum og Ása systir fylgdi fast á eftir. Ój!! Hvílíkir
krakkar. Með horið langt niður eftir andlitunum fullt af sandi og
smjöttuðu á. Mér lá við því að kasta upp og vildi ekki leika með
svona ógeðslegum krökkum og fannst þetta vera heldur mikil smábörn
fyrir mig, þá flest væru þau nú á líkum aldri og ég og vildi ég nú
bara komast út af róló. Ég ræddi þetta við Ásu systur mína og
spurði hana hvort hún vildi ekki bara vera ein hér? Ekki var hún nú
alveg sammála mér um það en á endanum fékk ég hana til að samþykkja
að vera eina. Ég gekk að veggnum og klifraði yfir. Krakkarnir fóru
nú eitthvað að kalla og segja að ég mætti ekki fara yfir vegginn en
ég hlustaði nú ekkert á það því ég vildi bara heim að leika mér
þar. Ekki leið á löngu þar til sama hræðilega kerlingin á róló kom
og hrifsaði í mig og sagði að þetta væri alveg stranglega bannað að
klifra yfir vegginn og teimdi mig innfyrir aftur og læsti hliðinu.
Hvílík hræðileg kerling, þetta var. Þetta fanst mér nú full mikið
af því góða, ég sem hafði aldrei verið lokaður úti fyrir náttúru og
lífi var nú læstur innan fyrir fangelsismúra róló og komst ekki
út.
Okkur var öllum skipað upp að
einum veggnum á rólo. Nú var kaffi tími. Fengum við nú okkar box
til að eta úr og sátum við systkinin saman og átum okkar nesti og
drukkum okkar kakó. Var okkur þá tilkynnt að við færum í göngu um
sandgerði eftir kaffitímann. Jæja það átti þá ekki að læsa mig inni
fyryr allt?
Hræðilega kerlingin á róló
var nú að mildast eitthvað í mínum huga við þessa tilkynningu.
Kemur hún og hin kerlingin út með langann spotta með likkjum á og
raðar hún krökkunum á spottan, hver með sína likkju til að halda í.
Þetta var nú kanski svolítið spennandi leikur fannst mér allir
héldu í sama spottann. Ég hafði nú séð nokkrum sinnum á sautjánda
júní og á sjómannadaginn að menn reyndu krafta sína á svona spotta
og fannst spennandi að ef við fengjum nú að reina okkur. Og var ég
fyrstur að spottanum til að velja mér likkju að halda í. Ása syetir
kom á hæla mér og valdi likkjuna fast við mig. Svo komu hinir
krakkarnir til að halda í spottann en snéru sér öll í sömu áttina.
Nú nú hugsa ég eigum við öll að togast á við kerlingarnar? Fannst
mér það heldur kjánalegt að við öll skyldum ráðast gegn tveimur
vesælum herlingum á róló.
Jæja ég var tilbúinn í
slaginn þegar önnur kerlingin tekur spottann fyrir framan okkur en
hin fyrir aftan okkur??? Síðan gengu allir á stað í sömu átt án
allra leikreglna. Ég hafði nú eitthvað verið að lýsa leikreglunum
fyrir Ásu systur minni og hinum börnunum sem sögðu að þetta væri
akki svona leikur. En ég hlustaði nú ekkert á þessa krakka með
sandblandað hor á andlitunum og vissu ekki neitt, enda lokuð á róló
allann daginn. Hvernig gátu þau svosem vitað eitthvað um alvarlegar
leikreglur. Jæja en ég mátti nú bíta í það súra epli og ganga bara
í sömu átt og hinir. Við gengum eitthvað um bæinn og kerlingarnar,
sem voru nú farnar að missa sjarminn að minni hálfu, voru eitthvað
að tala um hvað væri hér og þar og hvort við vissum það? Ég held að
ég hafi aldrei skammast mín eins mikið eins og að halda í þennann
spotta eins og hundur í ól en lét mig þó hafa
það.
Við gengum frammhjá
einhverjum garði með fallegum blómum Fíflum, Sóleyjum og þessháttar
blómum og vildi ég nú sleppa bandinu til að tína nokkur blóm handa
Ásu systur minni, sem ég og gerði. En hvað haldið þið? Hræðilega
kerlingin sem var nú farinn að vera ógeðsleg kerling gargaði á mig
að koma til baka. Ég mætti als ekki sleppa spottanum það væri alveg
stranglega bannað. Hvílík hrillilaga ógeðsleg kerling, þetta
var.
Ég man nú ekkert hvernig
framhald göngunar var eða hvernig hún endaði, vegna bræði sem sauð
innra með mér það sem eftir var dagsins.
En ég man bara að ég steig
aldrei innfyrir fangelsis múra róló eftir
þetta.
Hej då
Ingi.